bu arabalar nereye gidiyor ?

geçen gün elma suyu içiyoruz bi kaç arkadaş sağlığımıza iyi gelir düşüncesiyle.karşımızda bir yol.arabaların sürekli geçtiği bir yol.hiç bir saniye bile durmadan geçtiği bir yol.muhabbetin daldan dala atladığı anlarda, bana atlayan bir şeylerin olduğu, derinden ruhumu rahatsız ettiği saniyeler.gitmenin kalmakdan çok daha iyi olduğu günümüz dünyasında karşımda bir yol ve sürekli gidenler.biz hala burdayız.hep olduğumuz bu lanet yerde.hep arkadan bakan konumunda.bir çok şeyi öğrendik bu hayatta ama hep bi yer eksik kaldı.gitmeyi bir türlü öğrenemedik.olduğumuz yeri anlamsız bir şekilde hep çok sevdik.niye sevdiğimizi bilmiyorum ve buna isyan ediyorum ama bizi buralarda tutan bir şeyler vardı.sımsıkı bağlayan bir şey.bu çok uzun bir zaman beynimin bütün hücrelerini sikti.anlam veremediğim bu şey aslında özümüzdü.bizi biz yapan şeydi.hep kaybetmiştik belki ama sadece ve sadece kendimize göre aslında en büyük kazanandık.arabalar hep gitmeye devam edecek bir şekilde ve ben eminim ki 23 değil 83 yaşıma da  gelsem burda olacağım.yanımda bir kaç dostumla elma suyu içmeye devam edeceğim.dünyanın haline ve en çok isyan ettiğimiz nokta olan günümüz insanına inat.belki de bi hırsdı bu.ama iyi bir şeydi bundan emindik.' nereye ve kime gittikleri çok da sikimizde değil ' diye bitirirdik hep.bu da öyle olsun...